Czuję się troszkę jakby zesztywniały... Mam drewniane skrzydła, trochę podcięte. Wiszę na ścianie blisko ołtarza w Kościele św, Mikołaja w Prenzlau. To "kościół koncertowy" (Konzertkirche) więc lubię muzykę - bo muszę. Nikt nie wie dokładnie kto mnie rzeźbił i skąd się tutaj wziąłem. Jestem anonimowy. Joram - to imię przybrane, ale z pewnością nie jestem Izraelitą, a nawet wręcz trochę przeciwnie... Nie znoszę: - "szufladkowania", typowości, równania dół, zakłamania, hipokryzji, dwulicowości, konformizmu. Szczególnie u osób takich, jak ... no dobra, nie będę wskazywał palcem. Pogardzam: - brakiem charakteru, honoru, godności. Szczególnie jeśli dotyczy to mężczyzn - takich jak na przykład ... no dobra, nie bedę wymieniał z nazwiska ... Denerwuje mnie: - zarozumialstwo (szczególnie - gdy ktoś jest bardziej zarozumiały niż ja), egoizm i egocentryzm, cynizm, wyrachowanie. Lubię: - skromność bez przesady, otwartość bez naiwności, ostrożnośc bez podejrzliwości, pewność siebie bez nonszalancji, przyjaźń bez interesu, wierność bez żadnego "ale", wyrozumiałość bez pychy, miłośc bez kresu, współczucie bez wyższości... Cenię i szanuję: - lojalnośc, empatię, fachowość, wyrozumiałość, indywidualność, styl, gest, klasę, inteligencję, opanowanie, uczuciowość. Z takimi wymaganiami i taką "charakterystyką" czuję się bardzo samotny, bo taka postawa nie jest popularna a takie oczekiwania niełatwe do spełnienia. Dlatego wiszę obecnie sam na tej ścianie w kościele, zdany tylko na słuchanie muzyki którą grają inni, słucham...