Boogie Brain 2009: przyjdź na ten festiwal człowieku

Dla przeciętnego zjadacza kultury nazwa festiwalu „Boogie Brain” brzmi może ciut obco. Bo niby dlaczego właśnie taka, bo co to za gwiazdy, których nie grają w mediach, bo za bilet trzeba zapłacić etc. etc. Ale odcedzając stereotypy i koncentrując się na muzyce, robi się już całkiem miło. I dźwięcznie.



Od roku (dopiero - sic!) mamy w Szczecinie pierwszy miejski festiwal z prawdziwego zdarzenia. Z muzyką jako motywem napędowym, kinem festiwalowym, piknikiem na Błoniach, niezobowiązującą zabawą. Imprezę o jakości, którą pewnie chciałoby mieć każde szanujące się miasto w naszym pięknym kraju. W tej edycji do listy kulturotwórczych atrakcji dochodzą – zaangażowanie wolontariuszy, współpraca z niemieckimi organizacjami pozarządowymi, wystawa o ciekawym wątku z historii Szczecina, czy „zaangażowanie” do imprezy betonowca na Jeziorze Dąbskim, co do wykorzystania którego nikt od lat nie miał żadnego pomysłu (mam nadzieję, że żaden muzyk nie zginie tam podczas improwizacji ;-).

Po szczegóły odsyłam do naszego serwisu - Program festiwalu Boogie Brain 2009



I w końcu, najważniejsze i najciekawsze – muzyka. Różnorodna, nowoczesna, ciekawa, dobrze podana i jak dla mnie, bardzo mi bliska, bo na festiwalu pojawiają się artyści (głownie z UK), których dokonania od lat śledzę z wypiekami na twarzy. Wymienianie nazwisk artystów i muzycznych gatunków w tym momencie mija się z celem, ale o jednym wypada wspomnieć. To Roy Ayers, człowiek-instytucja z siódmym krzyżykiem na karku, wibrafonista, lider jazz-funk-rockowej grupy Roy Ayers Ubiquity, którego w Polsce będziemy mogli obejrzeć po raz pierwszy i jedyny.

Jego koncerty często emituje telewizja Mezzo, dostępna w wielu kablówkach, powołują się na niego gwiazdy r’n’b, hip hopu i jazzowy eksperymentatorzy. Jednocześnie to, co tworzy jest dostępne dla każdego słuchacza, no i ma groove. I to jaki! Polecam tę imprezę. 17 i 18 lipca w Teatrze Letnim. Do zobaczenia.